Het is een mooie uitspraak ‘niets aan het toeval overlaten’. Oftewel, alles tot in de puntjes organiseren en afdekken zodat alles verloopt zoals gepland. Mooi toch?

Hartstikke mooi!

Maar ook niet een beetje krom? Want het lijkt net of het toeval een soort van vijand is. Want daar moet je niks aan overlaten. Daar moet je zo ver mogelijk bij uit de buurt blijven. Want als het aan het toeval ligt, dan komt het niet goed. Dus kun je maar beter zorgen dat je de touwtjes strak in handen houdt.

‘Toeval bestaat niet’. Ook al zo’n uitspraak. Voordeel van deze is dat het dan ook niet je vijand kan zijn. Dan bestaat dat probleem dus eigenlijk niet.

Interessant. Hoe zie jij ‘toeval’?

Gebeurt er in jouw leven heel veel toevallig. Sta je soms vol verbazing te kijken wat er gebeurt? Denk jij aan die ene persoon en prompt krijg je een appje van hem of haar. Hoe vaak hoor jij jezelf zeggen ‘dat is ook toevallig!’ Misschien kom je wel tot de ontdekking dat er eigenlijk heel veel toeval in jouw leven bestaat.

Maar wat wordt bedoeld met toeval? Toeval wordt omschreven als iets dat gebeurt met ‘onbepaalde oorzaak’. De uitkomst is dus niet te linken aan een bepaalde oorzaak. Er is geen verband. In ieder geval niet wetenschappelijk onderbouwd.

Want ik ben er inmiddels wel van overtuigd dat toeval lang niet altijd opgaat en dat het zeker geen vijand is. Dat is juist hele mooie stappen liggen in een situatie die louter toeval lijkt te zijn. Mijn uitspraak is dan ook ‘toeval bestaat niet’.

Als je het toeval als vriend gaat zien dan kan het zoveel moois brengen. Toeval als vriend is gebaseerd op vertrouwen. Toeval als vijand is gebaseerd op angst. Voel je het verschil?

En wat zegt het als iets toevallig lijkt te gebeuren? Het zegt wat jij ervan maakt. Durf je mee te gaan in de flow? Want als je toeval als vriend durft te zien dan weet jou hart wel raad met dit toeval. Of leg je het toeval naast je neer omdat jouw hoofd dit niet kan verwerken? Het zat niet in de planning dus doe je er niets mee. Want tenslotte bedenk je het toevallige niet, want dan is het geen toeval meer.

‘Het moet gewoon zo zijn’, hoor jij jezelf dat weleens zeggen? Het aanvaarden van die onbepaalde oorzaak. Dat is het toeval als vriend omarmen.

Ik ben er ook van overtuigd dat er dingen op je pad komen waar je gewoon in mee mag gaan. Ook al sputtert het hoofd tegen en is het iets wat je eigenlijk niet in de planning had. Waarom komt het op je pad? Omdat het je toekomt misschien? Omdat het jou wat gaat leren? Durf jij het toeval te pakken en het een weg te geven?

Het mooie van toeval is dat het leven vol verrassingen blijkt te zitten, ook in positieve zin. Je hoeft alleen maar je blik open te houden en te gaan. Kijk maar eens waar dat je kan brengen.